De eerste keer

Dit is mijn eerste keer. Mijn eerste blog-artikel. Voor mijn eerste eigen website. Ik ben voor het eerst een eigen bedrijf begonnen, dus voor het eerst denk ik écht na over promotie en acquisitiekracht.

Alle begin is moeilijk

Alle begin is moeilijk, zo wil het spreekwoord. Dat is wel waar, maar het is ook spannend op een positieve manier. Bij de start van een bedrijf, of van wat dan ook, ligt alles nog open. Het schilderdoek is nog leeg, geen streep duwt je een bepaalde kant op. Voor mij is het een leuke mix van spanning, ambitie en verwondering. Voor het eerst ’s avonds wakker liggen over de vraag waar de opdrachten vandaan moeten komen, en voor het eerst de adrenaline-rush als iemand zegt dat hij je graag wil inhuren. Maar ook voor het eerst de frustratie dat je niet even iemand van ICT kan roepen als die $%#*!!-computer alleen maar doet waar hij zelf zin in heeft. 

Voor het eerst in de klas

Ook het onderwijs is, vooral voor de leerlingen, een lange serie “eersten”. Voor het eerst naar school, voor het eerst leren lezen, voor het eerst slaande ruzie met een klasgenootje, voor het eerst voelen dat het kwartje valt. Of juist voor het eerst ontdekken dat er dingen zijn die je niet vanzelf kan. Voor het eerst voor straf je moeten melden bij de directeur. Voor het eerst zelfstandig naar huis fietsen. Voor het eerst verliefd worden. Voor het eerst een blauwtje lopen. 

Ouders terug op school

Niet alleen leerlingen komen veel nieuws tegen als ze over de drempel van de school stappen. De meeste ouders hebben sinds hun 12e geen basisschool meer van binnen gezien. Dat leidt vaak tot verbazing, het ziet er niet meer uit zoals toen ze zelf leerling waren. Gelukkig maar, denk ik dan. Stel je voor dat de school in 20 jaar geen steek veranderd was? Soms merk ik dat schoolleiders of bestuurders totaal niet stil staan bij de onwetendheid bij ouders over alle dingen die voor hen zo vanzelfsprekend zijn. Dat is geen onwil, ze vergeten gewoon dat “normale” mensen geen idee waar ze over praten als ze een OPP voor het kind noodzakelijk achten. 

Op zoek naar het gevoel

Laatst sprak ik een schoolbestuurder die zich heel bewust was van dat gevoel van “de eerste keer”. Ook wist hij van zichzelf dat de automatische piloot niet zijn vriend is.  Hij had daar een even eenvoudige als doeltreffende oplossing voor gevonden. Ieder jaar bedacht hij voor zichzelf iets heel nieuws om te leren, iets wat helemaal niet lijkt op wat hij al kan. Daarmee hoop hij ieder jaar dat gevoel te krijgen dat leerlingen in groep 3 hebben, dat ze moeten leren lezen, terwijl ze alleen maar de letters van hun naam kennen. Dat tintelende gevoel van De Eerste Keer. 

Ook de langste reis begint bij de eerste stap. Ik ben benieuwd waar mijn reis mij brengt. Misschien bij u?

Benieuwd wat ik voor u kan doen?

Ik kom graag bij u langs. Neem contact op